کاربست مفاهیم الهی در فرآیند آموزش عملی دروس مجسمه‌سازی در مقطع کارشناسی رشته‌های هنرهای تجسمی
کد مقاله : 1087-INNOLABCONF (R1)
نویسندگان
علیرضا عزیزی *1، محمد عطا عزیزی2، محسن حاجیان‌فر3
1استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی، کارشناسی‌ارشد پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه دولتی نیشابور، نیشابور، ایران.
2کارشناسی مهندسی کامپیوتر، دانشکده مهندسی کامپیوتر، دانشگاه دولتی شهید رجایی، تهران، ایران.
3فارغ‌التحصیل کارشناسی مجسمه‌سازی، دانشکده هنر، دانشگاه دولتی نیشابور، نیشابور، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و کاربست مفاهیم الهی در آموزش عملی دروس مجسمه‌سازی مقطع کارشناسی هنرهای تجسمی، پیوند میان آموزه‌های معنوی و رویکردهای آموزشی هنر را تبیین می‌کند. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه می‌توان مفاهیم الهی را به‌صورت نظام‌مند در آموزش کارگاهی مجسمه‌سازی ادغام کرد تا ضمن ارتقای توانایی‌های فنی و خلاقه دانشجویان، بُعد معنوی و فرهنگی آثار نیز تقویت شود. هدف پژوهش شناسایی شیوه‌ها، راهکارها و الگوهایی است که با بهره‌گیری از مبانی الهی–فرهنگی، فرآیند خلق اثر هنری را از ایده‌پردازی تا اجرای نهایی هدایت می‌کنند. این پژوهش کیفی و مبتنی بر روش اسنادی–تحلیلی است و داده‌ها از بررسی متون تخصصی آموزش هنر، منابع دینی و فرهنگی، و تحلیل اسناد برنامه‌های درسی گردآوری شده‌اند. جامعه پژوهش شامل برنامه‌های آموزشی و کارگاه‌های عملی مجسمه‌سازی دانشگاه‌های منتخب ایران است و تحلیل داده‌ها بر اساس الگوی ترکیبی نظریه‌های زیبایی‌شناسی دینی و الگوهای آموزش عملی هنر انجام گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد ادغام هدفمند مفاهیم الهی در آموزش عملی سبب ایجاد هم‌افزایی میان مهارت فنی و تعهد ارزشی، تقویت خودباوری هنرمند و افزایش معنادار ارتباط اثر هنری با زمینه‌های فرهنگی–اجتماعی می‌شود. همچنین، بهره‌گیری از این رویکرد، کیفیت محتوایی و معنایی آثار را ارتقا داده و زمینه پرورش نگرش انتقادی–خلاق دانشجویان را فراهم می‌آورد. این پژوهش می‌تواند الگویی کاربردی برای بازنگری سرفصل‌ها، ارتقای رویکردهای کارگاهی و تقویت پیوند میان هنر دانشگاهی و ارزش‌های الهی–فرهنگی باشد.
کلیدواژه ها
آموزش عملی، مفاهیم الهی، مجسمه‌سازی، هنرهای تجسمی، آموزش کارگاهی، زیبایی‌شناسی دینی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر